Şeyh Sadi Şirazi: Aşka uçma kanatların yanar.

Mevlana Celaleddin-i Rumi: Aşka uçmadıktan sonra kanatlar neye yarar?

Yunus Emre: Aşka vardıktan sonra kanadı kim arar?

Seni sevmekten bahsediyorum!…

 “Hani biri çıkar ömrü hayatında karşına son nefesine kadar dinleyesin gelir ya, yüreğin dayanamaz duracak sanırsın ya…

Heyecandan yemek yiyemezsin, uyuyamazsın, evin içinde voltaların bitmez,  kıpır kıpır olursun da tarifi yapılamaz. Bütün güzelliğini, bütün emeğini ona feda edesin gelir ya, işte o sevmekten bahsediyorum.

Tarifi zor bir histir bu. Her ezan okunuşunda ve hiç bir namazda aklından çıkmıyorsa, gördüğün her şeyde, her an her saniye, beynini kurcalıyorsa hep onu hatırlıyorsan anlayabilirsin belki beni. Anlattıklarımı anlar , anlatacaklarımı yadırgamazsın. Seveceksen “Allah için seveceksin” diyesim gelmiyor tamda bunu üstüne basa basa haykırıyorum.. “Seni Allah için sevdim” diyeni seveceksin. Rabbini şahit tutarak seveni seveceksin. Kuytular olmayacak mekanınız, hakkaniyetiniz tabunuz olacak.

Sevdiğinizle özgür olacaksınız. Korkmayacaksınız hiçbir şeyden, ötesi yok aslında, “cehennemin dibine kadar seni seviyorum” diyen birbirine mahkum çift olacaksınız.

Algılarınız geniş olacak, dinimizi daha iyi yaşayacağımız birliktelikle, en çok gezen gezginden daha çok gezeceğiz, hayatta son durağımız ALLAH’ın evi olacak ve en mutlu olandan daha çok mutlu olup, daha çok tebessüm edeceğiz, en çok  sevenlerden daha sıkı sıkıya tutacağız ellerimizi. Demem o ki gönülden seveceğiz.

Merkezinde Allah’ın olduğu yüreğe sahip birini seviyorum ve öyle seviyorum ki, ondan daha çok Allah’ı seviyorum.

ÖNCE TEDBİR, SONRA TAKDİR

Bir tek sevgimiz kalacak bizi Allah’a götüren. Bir cennet olacak bu dünya…

Onun beni sevdiğini bilmek tek gıdam. Havam, suyum, nefesim olacak. Bunu bilmek en güzel değil, tek gerçek olacak hayatımda. Ben onun küçüğü olacağım, yeri gelince bir tanesi olacağım. Küçümsemeden sevecek tıptı yaradanın yarattığını sevdiği gibi olacak sevgisi…

Gökyüzünün tavanı kadar uçsuz bucaksız seveceğiz.

Öyle bir şey olacak ki sevgimiz, satırlarda kafiye olmaktan çıkacak. Sevgisi sende ki iskeleti ete kemiğe büründürecek. Daralınca başka kucaklarda soluk almayacak. Görenler diyecek ki işte bu adam/kadın seviyor  ve bundan utanmayacak.

Sana güvenecek, güven duyduracak. Sadece gülerken değil, ağladığında da seni bırakmayacak. Gecenin köründe de arasa, sanki hiç uyumamışsın, onu bekliyormuşsun gibi açacak telefonu.

İşin gücün onu sevmek olsun. Bir tanendir o senin, kimyandır.

İmanın lezzetini tatmış olmak seni sevmek.