Uzun zamandır Erzurum kamuoyunun gündeminde en üst sırada yer alan yeni stat yapımı, artık yılan hikayesine döndü.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan söz verdi. İki yıl oldu, daha yeni nereye yapılacağı belirlendi. Zemin etüt çalışmaları yapılıyor. Bana göre daha önceden o alan zaten stat için belirlenmişti, şimdi formaliteler yerine getiriliyor.

Şehrin birinci sorunu haline gelen stat, bugün başlansa üç yıldan önce bitmez. Yani en az dört yıl beklememiz lazım.

Bu kadar önemli olan stat Erzurum’a yapılınca tüm sorunlar çözülecek mi?

Yani Erzurum’a yeni stat yapılınca, mesela işsizlik sorunu çözülecek mi?

Yani stadımız olunca binlerce insana iş kapısı mı açılacak?

Kahvehane sayısının her geçen gün arttığı Erzurum’da, lise, üniversite mezunu binlerce genç iş bulmak, yuva kurmak, bir asgari ücretli işe girmek için çaba gösteriyor. Kahvehane köşelerinde resmen heba oluyorlar.

Sağlık Bakanlığı’na alınacak 24 temizlik işçisi için binlerce kişi müracaat ediyor. Siyasi torpil arıyor.

Yani, tüm sorunlarımız çözüldü de, tek sorunumuz stat mı kaldı…

Stat yapılınca karnımız doyacak mı?

Stat karın doyurur mu?

Ben stat yapılmasın demiyorum. Benim şehrime en güzel stadyum yapılsın. 40 derece soğukta, çocuğu, genci, yaşlısı kar üzerinde maç izliyor. Özellikle mevcut hükümete her seçimde en büyük desteği veren Erzurum’a en güzeli yakışır.

Ama insanlar öyle bir hal almış ki, insanlarımız öyle uyuşturulmuş ki, sanki stat her sorunumuza çare olacak.

Yok öyle bir şey!

ÖZBALTA İMZA İÇİN ERZURUM’A GELDİ

İnsanlar aç, işsiz, evsiz, yolsuz, susuz, çaresiz…

Bizim, stat kadar, hükümetten, siyasilerden iş, aş istememiz lazım değil mi?

İnsanlarımızın demesi lazım ki; “biz her yıl yapılan Kültür Yolu Festivali istemiyoruz”, “Biz 16-24 Ağustos 2025 tarihlerinde yapılacak olan yeni festivali istemiyoruz ve karşıyız”…

Geçen yıl yapılan organizasyonun parasıyla Erzurum’a en az bin kişinin çalışabileceği bir fabrika yapılabilirdi.

Yani her yıl bir fabrika Erzurum’a kazandırılabilirdi ve şehir ekonomisi büyür, kent kalkınırdı. İki saatlik müzik ziyafetini bin kişilik fabrikaya tercih ediyorlar. Bunu anlamak mümkün değil.

Biz Ebru Yaşar’ın, “seni anan benim için doğurmuş” şarkısını dinlemek istemiyoruz.

Bizim karnımız bunlara tok. Biz Ali Şan’ı, Oğuzhan Koç’u görmesek de olur.

Milyonlarca lira para onlarca uvertür sanatçıya aktarılıyor.

Bize fabrika yapın. Bize iş verin.

Stat karın doyurmaz…

İsmail USLU