“Hazlarımız, coşkularımız ve arzularımız bize hiçbir şey öğretmemiştir. Yaşam deneyimlerimizdir bizi asıl olana kavuşturan. Bunların çoğu da acılardan, ızdıraplardan oluşur. Sanki hayatımıza anlam katan bu hislerimizmiş gibi… ”

Sessizliğimizin sesi; Duygularımızın özgürleşmesini ve aydınlanmamızı oluşturan iki yolu özetler. Bu yollardan ilki; kişinin kendisini, sadece kendi aydınlanmasına, özgürlüğüne adanan yoldur. İkinci yol ise sadece kendi aydınlanması değil, acı çeken tüm duyarlı varlıkların aydınlanmasına, çaba gösteren kişilerin gittiği yoldur.

Kuran-ı Kerim öğretileriyle biçimlenen, varlığını Kurana adayan Allah yoludur. Bütün yaratılanların dini inanışını yargılamadan yaklaştığım için Buda’nın da  23 öğretisinin mükemmeliyet taşıdığını söyleyebilirim. Sessizliğimizin duyulmasını istiyorsak sessizliği denemeliyiz. Bir anektod ile devam etmek isterim.

Kanuni Sultan Süleyman, kendi adını taşıyacak Süleymaniye Camii´nin yapımı için bugünkü caminin bulunduğu yeri beğenir. Mimar Sinan´ı çağırtır; araziye bakmasını ve arazinin böyle görkemli bir cami için uygun olup olmadığını değerlendirmesini ister. Mimar Sinan ile beraber araziye giderler.

Kanuni cami konusunda heyecanlıdır, tez zamanda inşaatın başlamasını istemektedir. Birkaç dakika sonra sorar: “Nasıl buldun Sinan?” Koca Sinan cevap vermez, bir tür trans halinde araziye bakmaya devam eder. Bakışlarıyla öyle derinlemesine inceler ki araziyi, adeta bedeni oradadır ancak zihni çoktan çizim yapmaya başlamıştır. Tüm vezirler dikkatle Sinan´ı ve Kanuni´yi seyrederler. Herkes suspus, gergin bir hava içinde çıt bile çıkarmadan beklemektedir. Kullarına soru sorduğunda anında cevap almaya alışkın padişahın ne yapacağı, durumu izleyen devlet erkânı arasında merak konusu olmuştur. İğne düşse duyulacak bir sessizlik ortama hâkimdir. Mimar Sinan konsantre olmuş, gözünü kırpmadan araziye bakmaktadır. Kanuni, bir kez daha sorar: “Ne düşünürsün, bre Sinan?” Mimar Sinan gözlerini araziden ayırmaz ve cevap vermez. Herkes korkmuş, Muhteşem Süleyman ´ın hiddetli bir tepki vermesini beklemektedir.

YAKUTİYE BELEDİYESİ’NDEN ENGELLİLERE ULAŞIM DESTEĞİ

Padişah hiçbir şey söylemez. Aradan bir süre daha geçer, bu arada tüm arsayı karış karış gezmiş olan Mimar Sinan başını eğerek arsadan içeri girer. Herkes Sinan´ın onları duymadığını, o kısa süre içerisinde tasarımını yapıp hayalinde oluşturduğu kemerlerden birine çarpmamak için kafasını eğerek boş arsaya girdiğini fark eder. Kanuni de önce beklemiş, sonra da kendi ismine yaraşacak muhteşem caminin mimarının çoktan tasarımına başladığını anlamıştır.

Sessizlik doğru kelimelerle birleşince etkisinin arttığının tarihi örneğidir.