Lafı uzatmadan şunu bir baştan söyleyeyim. İstanbul olmak üzere her yıl düzenlenen Erzurum Tanıtım Günleri’nin yapılmasına karşı değilim. Tüketim günleri, taşra etkinliği gibi tanımlamalara karşı olmamın en büyük sebeplerinden birisi tanıtım günlerinin yapıldığı illerde ki hemşehrilerin biraraya gelmesi, gelebilmesi, bu imkanı bulabilmesi. Elbette ki son zamanlarda bazı illerde ki tanıtım günlerinde hoyratlıklar yaşanmadı değil, ama fotoğrafın tamamına bakıldığında bunun o bölgedeki hemşehri üzerinde ne denli olumlu etkisi farkedilecektir. Açıkçası kahve bahane, şahane olan buradaki muhabbet. Onca kalabalığın olduğu şehirlerde hemşehriler ne zaman biraraya gelebiliyor ki, bu taraftan bir de bakarsak iyi olur kanaatindeyim. İstanbul, Kocaeli ve Ankara’da ki tanıtım günlerine giden birisi olarak gözlemim odur ki, aynı şehirde yaşayan insanlar ancak bu tür etkinliklerde biraraya gelebiliyor, dostlukları pekiştiriyor, hasret giderebiliyorlar. Bu kadarını dahi ben önemsiyor, o yüzden etkinliklerin yararlı olduğuna inanıyorum.

*

Kuşkusuz bu tanıtım günleri sadece Erzurum’a ait bir şey değil. Bir çok ilin de özellikle büyükşehirlerde etkinlikleri oluyor. Elbette ki bu etkinlikler de o illerin hemşehrilerinin kucaklaşmasına, biraraya gelmesine vesile oluyor. Tanıtım günlerinde oluşturulan stantlarda ki ürünlerin satılması, tanıtılması da kötü bir şey olmasa gerek. Düzenli bir şekilde konsept oluşturulması halinde bu tür ürünlerin satılması, tanıtılması faydalı da bir şey. Tanıtım günlerine elbette ki imkanları olan her hemşehri katılıyor, kaldı ki 3 gün ise eğer 3 gün de o etkinliklerde olanlar oluyor. Bu etkinliklere belediyelerin ve bazı kurumların katılması da kötü bir şey değil. Yeter ki devasa bütçeler ile değil, mütevazi bütçeler ile tanıtım günlerine katılım sağlansın. Dedim ya, şarkıda ki gibi. İkimiz de bir firari, içimizde bir virane Aramızda bir kahvelik mesafe, kahve bahane! Bir takım hoyratlıkların olmaması halinde bu tür etkinlikler hem olsun, var olsun, bu benim son kararımdır.

ERZURUM’DA DEM PARTİ’YE İZİN YOK

Vedat REFAYELİ/ Cıfıt Çarşısı