Kurban Bayramı tatilinin 9 güne çıkarılması yediden yetmişe herkesi sevindirdi. Kış geride kaldı. İnsanların biraz nefes almaya, doğayla buluşmaya, belki denize, belki başka şehirlere gitmeye ihtiyacı vardı.

Sabah gündem toplantısında muhabir arkadaşlar özellikle Karadeniz ve Güneydoğu illerine otobüs bileti bulunamadığını, seferlerin şimdiden dolduğunu, vatandaşın ek sefer beklediğini anlattı.

Bir an düşündüm…
Bu insanların hepsi memleket ziyareti için yola çıkıyor olamazdı. Bayramda sıla hasreti giderenler vardır ama bugün insanların önemli bir kısmı tamamen turizm amacıyla seyahat ediyor.

Karadeniz zaten yıllardır bölgenin vazgeçilmez rotası. Son yıllarda terörün sona ermesiyle birlikte Güneydoğu da yeni bir cazibe merkezi haline geldi. Diyarbakır, Urfa ve Mardin turizm potansiyelini ciddi şekilde geliştirdi. Bu şehirlerin arasında Van da kendini geliştiren illerden biri oldu.

Peki Erzurum?
Sıla ziyareti dışında turizm potansiyelini artırabildi mi?
Ne yazık ki hayır…

Kış turizmi dışında “Hadi bayramda Erzurum’a gidelim, bu şehri keşfedelim” diyen geniş bir kitle var mı? Rakamlar var diyor ama sahaya baktığınızda bunun karşılığını görmek zor. Hatta bayramlarda koskoca şehir adeta hayalete kente dönüyor.

Turist olarak gelseniz aç kalırsınız.
Restoranlar kapalı, fırınlar kapalı. Bayramın ilk günü bir bisküvi alayım deseniz market bile bulamazsınız.

Şehir adına birçok gelenek ortadan kalktı ama bayramda kepenk kapatma geleneği bütün katılığıyla sürüyor. Çünkü talep yok. Esnaf eleman bulamıyor, çalışan da bayramı fırsat bilip dinlenmek istiyor.

ERZURUM’DAN AJET’E TEPKİ

Hani sürekli konuşulan bir mesele var ya, “Sefer sayıları yetersiz”, “uçak biletleri pahalı”…
İşte bunun tek çözümü turizm potansiyelini artırmaktan geçiyor. Havayolu şirketleri birçok bölgeye özellikle yaz aylarında ek sefer koyarken Erzurum’da tam tersine sefer kısıtlıyor. Neden? Çünkü diğer bölgelere talep var, Erzurum’a yok!

İşin garibi, kentin böyle bir derdi varmış gibi de davranılmıyor. Esnafın en büyük umudu öğrenci!

Zaman zaman şehrin gelişmesi gereken alanları konuşuyoruz. Bazen turizm ilk sıraya çıkıyor, bazen listenin sonuna düşüyor. Yani bu konuda ortak bir irade ve istikrar da oluşmuyor. Oysa herkesin şikayet ettiği iklim dezavantajı, tam da bu aylardan sonra avantaja dönüşüyor. Elimizde kullanabileceğimiz onlarca enstrüman var ama o çalacak kimse yok.

Hal böyle olunca başkaları bayramda 7 gün 24 saat çalışırken biz kepenk kapatıp tatil yapıyoruz. Sonra da hep bir ağızdan “Bu şehirden bir şey olmaz” deyip günü kurtarıyoruz.

Bu şehrin değerlendirebileceği çok büyük bir turizm potansiyeli var. Ama biz “armut piş ağzıma düş” anlayışıyla hareket ediyoruz. Emek vermeden, risk almadan, çalışmadan birilerinin gelip bize hazır imkan sunmasını bekliyoruz.

Bu düşünce yapısını değiştirmediğimiz sürece, ağzı açık olanın malını gözü açık olanlar yemeye devam edecek. Biz de aynı türküyü söyleyip duracağız.