Erzurum denince bir çok kişinin aklına önce soğuk, kara kış geliyor…

Oysa asıl üşüten şey mevsim değil ilgisizlik, plansızlık, vurdumduymazlık, bananecilik!

Son aylarda ülkenin içinde bulunduğu finansal durum, belki de en fazla Erzurum ve dengi illeri etkiliyor. Bu hep böyle olmuştur, malum İstanbul ve batı grip olunca Anadolu kentleri zatürre oluyor…

Bakın konkordato ilanı sayfalarına, orada şehrin ekonomisinin fotoğrafını görebilirsiniz. Lokomotif sektör olan inşatta kepenkler indirilmiş vaziyette. Elbette konkordato iş dünyasını koruyan bir sistem ama işi iyi giden bir sanayici, iş insanı niye bu sisteme başvurmak zorunda kalsın. Kötü niyetli olanları elbette ayırıyorum.

Bu şehir, tarih boyunca imparatorlukların kilidi oldu.

Cephe oldu, karargah oldu, üniversite oldu, spor merkezi oldu.

Ama bugün geldiğimiz noktada Erzurum, potansiyeli olmasına rağmen çok altında bir hayat sürüyor.

Erzurum’un elinde ne yok ki?

Türkiye’nin en büyük kış turizmi altyapılarından biri…

Hatta turizmin her alanında keşfedilmeyi bekleyen onlarca cevher..

Stratejik lojistik konum…

Köklü bir üniversite geleneği…

Tarım ve hayvancılık için elverişli geniş ova ve meralar…

Güçlü bir kültürel kimlik ve aidiyet duygusu…

ERZURUM MHP’DE KONGRE HEYECANI

Ancak bütün bu varları birbirine bağlayarak ekonomiye kazandıracak vizyon eksik!

Siyasetçi mesafeli, yatırımcı çekinceli, halk tepkisiz! Gençlerin aklı fikri gitmekte. Yalnızca ekonomik sebeplerle değil, umut bulamadıkları için. Bir şehir, en büyük yokluğu gençlerini kaybettiğinde yaşar.

Her seçim döneminde Erzurum “öncelikli iller” listesine giriyor.

Her yatırım açıklamasında adı geçiyor. Ama sahaya yansıması söylemden öteye gitmiyor! Sanayi diyoruz, ama OSB’ler tam kapasite çalışmıyor.

Turizm diyoruz, ama sezon birkaç ayla sınırlı.

Tarım diyoruz, ama üretici hala yalnız.

Atadan dededen kalma yöntemlerle ayakta duruyor.

Gençler çiftçilik besicilik yapmak yerine asgari ücretle çalışmayı tercih ediyor.

Oysa Erzurum, doğru planlamayla eskisi gibi Doğu’nun merkezi olabilir.

Sadece geçilen değil, gelinen bir şehir olabilir. Bu şehir, sadece özel zamanlarda hatırlanmak değil hak ettiği gibi yönetilmek istiyor.

Ve en önemlisi Erzurum, artık mazeret değil, cesaret bekliyor…